بدیهی است که تفاوتهای زیادی بین هلیکوپترهای تهاجمی و جتهای جنگنده وجود دارد، اما یکی از مزیتهای بارز خلبانهای جت نسبت به همتایان خود در هلیکوپترها، توانایی بیرون پریدن از هواپیما در زمانی است که امیدی به نجات هواگرد نیست.
از زمانی که هلیکوپترها وجود داشته اند، تیغه های چرخان مشهورشان مانع از گنجاندن گزینه ایجکتی مشابه هواپیماهای جت بوده است. با این حال، این محدودیت مهندسان روسی را از یافتن راهحل بازنداشت. هلیکوپتر تهاجمی Ka-52 تنها هلیکوپتر در خدمت فعال است که توانایی ایجکت دو خدمه خود را دارد.
به گزارش روزیاتو، این هلیکوپتر از سال ۲۰۱۰ برای نیروی هوایی روسیه خدمت کرده و به مانور پذیری فوقالعاده شهرت دارد. این قدرت مانور به لطف روتورهای اصلی کواکسیال واگرد هم محور آن است که از دو موتور توربوشفت Klimov VK-2500 نیرو میگیرند. همچنین این روتورهای اصلی نیاز به روتور دم را رفع می کنند، که به ویژه در مواردی که ممکن است دم در میدان نبرد هدف قرار گیرد مفید است.
یکی از این موارد بر فراز اوکراین اتفاق افتاد و Ka-52 توانست بدون مشکل چندانی به پرواز خود ادامه دهد. در چنین سناریویی، هر هلیکوپتر تهاجمی دیگری، از جمله AH-64 Apache و MI-24 Hind، به سرعت سقوط می کرد. با این حال، به دلیل قابلیت منحصربفردش، اگر Ka-52 سقوط کند، خلبانان آن میتوانند فرار کرده و شانس بقای خود را افزایش دهند.
دادن صندلی های ایجکت به Ka-52 Alligator، و همچنین سلف آن Ka-50، مفهومی ساده است. ممکن است در ابتدا فکر کنید که هلی کوپتر صندلی ها را به طرفین پرتاب می کند تا از برخورد آن ها با تیغه های روتور جلوگیری کند، اما با نگاه کردن به هر تصویری از Ka-52، هیچ راه قابل تشخیصی برای این اتفاق نمی بینید. برخی از طرحهای قدیمیتر هلیکوپترها وجود دارد که پس از جدا شدن کابین، خلبانان را از طریق دریچهای در کف به سمت پایین پرتاب میکردند، به جای اینکه به سمت بالا بیرون بیندازد.
اما نه، دفتر طراحی کاموف با هلیکوپتر تهاجمی خود مسیر دیگری را طی کرد. هنگامی که خلبان یا کمک خلبان سیستم ایجکت را راه اندازی می کند، پیچ و مهره های انفجاری که تیغه های واگرد روتور را به بدنه متصل نگه می دارند، آن را آزاد کرده و کل تیغه به عنوان یک عامل خطر به کلی پرت می کنند.
از آن به بعد صندلی ها مانند صندلی های نظامی معمول کار می کنند. در حالی که این یک قابلیت بسیار مفید است، ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی بعید است آن را برای هلیکوپترهای خود بپذیرند زیرا اکثراً غیر ضروری است.
به گزارش بی بی سی فیوچر، راجر کانر، متصدی موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان، در این باره گفته است: «هلیکوپترهای تهاجمی به قدری پایین پرواز می کنند که وقتی تصمیم می گیرید ایجکت کنید و دست به اقدام می زنید، احتمالاً در هر صورت خواهید مرد، پس چرا وزن، پیچیدگی، آسیب پذیری، هزینه یک سیستم فرار را اضافه کنید که به احتمال فراوان هرگز استفاده نمی شود. هلیکوپتر Ka-52 می تواند به حداکثر ارتفاع تنها ۱۸,۰۰۰ پایی برسد که تفاوت قابل توجهی با ارتفاع پرواز جنگنده اف-۲۲ دارد.