گروه سیاست نامه نیوز - بالاخره خاکسترها کنار رفت و آتش اختلاف در اردوگاه پایداری ها زبانه کشید. تفکری که خود را سوپرانقلابی و بقیه سلایق سیاسی را تکفیر می کرد، حالا نیروهایش بر روی هم شمشیر می کشند. پس از تأکید اخیر رهبر انقلاب به پرهیز از دوقطبی سازی در جامعه، تندروها تغییر تاکتیک دادند و به بهانه دفاع از قانون حجاب، علیه دولت موضع گرفتند و پزشکیان را به نفاق متهم کردند.
اینجا بود که سیدمحمود نبویان نماینده نخست تهران در مجلس شورای اسلامی صلاح خود دید تا با تندروها مرزبندی کند و همین زمینه ساز انشقاق و دوپارگی در اردوگاه پایداری ها شد. از تنش و دودستگی در تجمعات حجاب تا تک و پاتکها در شبکه های اجتماعی حکایت از آن می کند تندروها دیگر تحمل همدیگر را نیز ندارند، انگار نه انگار آنها سالها در کنار هم به اصلاحطلبان تاختند و اصولگرایان اصیل را حاشیه نشین کردند. به نظر می رسد نیروهای جبهه پایداری در مکری خودساخته گرفتار شدند چون کار جمعی دیگر برایشان صرف ندارد و هر کسی در این فضا منفعت خود را می جوید.
مهدی عرب صادق در گفتوگو با نامه نیوز درباره بروز شکاف های عمیق در جبهه پایداری گفت: جبهه پایداری نقطه انتهایی رادیکالیسم سوپر انقلابی است. نیروهای این تفکر ماهیت و هویت را در دشمن سازی تعریف کرده اند یعنی همواره باید یک دشمن مقابل خود داشته باشند تا حیات سیاسی شان تضمین شود.
وی با بیان اینکه پایداری ها هیچ رابطه ای با نظام، قانون و مردم ندارند و فقط به نفعت گروهی و شخصی خود می اندیشند، افزود: وقتی جبهه پایداری نتواند مقابل خود در بستر سیاسی، اندیشه ای و گفتمانی یک دشمن تعریف کند، اختلاف بین نیروهای این اردوگاه سیاسی حاد می شود و اتفاقی می افتد که این روزها شاهدش هستیم.
این استاد دانشگاه درباره برائت جستن سیدمحمود نبویان از تندروی ها در موضوع حجاب یادآور شد: تندروها هیچ نسبتی با جمهوریت نظام ندارند و اسلامیت اینها نیز تظاهر است. آنها هر جایی منافع سیاسی شان ایجاب کند، هیچ خط قرمزی را به رسمیت نمی شناسند و از همه قوانین، مرزها و رسم ها عبور خواهند کرد.
وی جبهه پایداری را یک شاخه خشکیده سیاسی خواند و ادامه داد: بوی اضمحلال از این تفکر بلند شده است. نیروهای این جریان دنبال دیده شدن هستند چون فقط تحت این شرایط می توانند زیست سیاسی کنند.
این فعال سیاسی اصولگرا درباره برخورد قضایی با قانون شکنی تندروها اظهار کرد: نیازی به این کار نیست. کافی است که پایداری ها مورد بی توجهی قرار گیرند تا ناپدید شوند. به عبارت شاخه خشکیده جبهه پایداری بر اثر بی توجهی از بین خواهد رفت بنابراین نیاز نیست که این شاخه هرس شود چون این شاخه در معرض هر بادی قرار بگیرد، می افتد و تجزیه می شود.