به گزارش "ورزش سه"، سناریویی از این بدتر برای رئال قابل تصور نبود. آنها در ورزشگاه خودشان مقابل والنسیا شکست خوردند تا عملا جام قهرمانی را به حریف سنتی واگذار کنند.
رئال چند هفته است که با فاجعه همنشین شده و خیلیها حدس میزدند که این روند در نهایت به ضربهای مهلک بر امیدهای تیم منجر شود. اتفاقی که امروز افتاد و باخت 2-1 مقابل والنسیا رئالیها را از قهرمانی لالیگا ناامید کرد.
تیم کارلو آنچلوتی در هفتههای اخیر مثل بازی امروز تنبل و با انواع و اقسام ضعفهای تاکتیکی ظاهر میشد ولی به لطف گلهایی مهم در دقایق پایانی موفق میشد به پیروزی برسد تا ضعفهای بزرگ غافل مانده و به زیر فرش هدایت شوند.
ولی رئال مادرید امشب مقابل تیمی قرار گرفته بود که نمیخواست اجازه بدهد سناریوی چند هفته اخیر برای تیم آنچلوتی تکرار شود. والنسیا تیمی بود بسیار منظم و با حداکثر انگیزه. آنها دست به کاری بزرگ زدند و بعد از 17 سال ناکامی در بردن رئال در برنابئو موفق شدند یک پیروزی تاریخی به دست بیاورند.
اگر بازی را تماشا کرده باشید نشانههای زیادی از بغرنج بودن وضعیت امروز رئال دیدهاید. کل تیم و به خصوص وینیسیوس با اعتراض شدید هواداران مواجه شدند و کل استادیوم علیه رئال و ستاره برزیلیاش سوت زد. وینیسیوس در نیمه اول یک فرصت درخشان را از دست داد و پنالتی را با ضربهای ضعیف از دست داد. او با اینکه گل تساوی را وارد دروازه والنسیا کرد ولی این برای به دست آوردن دل هواداران خشمگین کافی نبود.
رئال امشب مقابل هوادارانش همان کارهایی را تکرار کرد که در این فصل آنها را بارها و بارها عصبانی کرده بود. تیمی بیانگیزه و بیهدف به خصوص در نیمه اول. رئال حتی با اینکه یک پنالتی به سودش گرفته شده بود نتوانست نیمه اول را با برتری به پایان برساند. درست است که آنها آسنسیو و رودریگو را در اختیار نداشتند ولی گل سر سبد ستارههایشان، وینی و امباپه در زمین بودند.
وقتی در همان دقایق اولیه پنالتی به سود رئال اعلام شد وینیسیوس مسئولیت را به عهده گرفت و با یک ضربه ضعیف روحیه خود را در همان شروع مسابقه ویران کرد. وینی در ادامه بازی به مراتب کمتر از همیشه دوئلهای مستقیم را به جان خرید و در اکثر آنها شکست خورد.
با اینحال نباید علت اصلی شکست امروز را ضعف رئال مادرید دانست. والنسیا با شایستگی سه امتیاز را با خود از مادرید برد. آنها هم تیمی بودند که سه بازیکن فیکس خود را به دلیل محرومیت در اختیار نداشتند. والنسیا از نظر تکنیکی هم دیدی روشن داشت. آنها که میدانستند رئال مادرید پرس نخواهد کرد در نیمه اول موفق شدند بازی مورد نظرشان را بر تیم پرآوازه پایتختنشین تحمیل کنند. کرنر استثنایی دیهگو لوپز با پرواز دیاخابی به گل اول والنسیا تبدیل شد. او نیمه اول عجیبی را پشت سر گذاشت و دو دقیقه بعد یک گل به خودی وحشتناک زد. ولی شانس با دیاخابی همراه بود و ویایآر تشخیص داد که امباپه در آفساید قرار داشته و گل مردود است.
نباید همه بازیکنان رئال را در یک کفه ترازو گذاشت. با اینکه رئال در طول مسابقه کاملا تنبل و بیانگیزه نشان میداد کیلیان امباپه با بقیه فرق داشت. به خصوص در نیمه اول او بهترین بازیکن رئال بود. عملا کیلیان تنها کسی بود که نمیخواست نیمه اول با برتری والنسیا تمام شود. امباپه بارها و بارها در فضاها حرکت کرد، پنالتی گرفت و چند بار هم شوتهای عالی شلیک کرد. یکی از این شوتها با سیو استثنایی مامارداشویلی دفع شد و یکی دیگر روی تیر دروازه فرود آمد هر چند امباپه قبل از آن در آفساید بود.
آنچلوتی بین دو نیمه از خجالت بازیکنانش درآمده بود چون رئال در نیمه دوم بازی را متفاوت آغاز کرد. در این دقایق اولیه رئال تهاجمی ظاهر شد و عملا نمیگذاشت والنسیا نیمه خودش را ترک کند. گل تساوی خیلی زود توسط وینیسیوس زده شد. اما در دقایق باقیمانده بار دیگر از شدت حملات رئال کاسته شد و امباپه همچنان ستاره اول تیم بود.
در یک ربع ساعت باقیمانده هر دو مربی تغییرهای زیادی در تیمشان ایجاد کردند. آنچلوتی با به میدان فرستاد آلابا به عنوان دفع کناری و همچنین وارد زمین کردن کاماوینگا و اندریک همه را متعجب کرد. آلابا اتفاق عالی کار کرد و چند پاس عالی مهیا کرد ولی والنسیا با بستن همه راههای نفوذ و کم کردن فاصله خطهایش به خوبی مقابل این حملات دیرهنگام رئال مقاومت کرد.
والنسیا مزد مقاومت خود را در وقتهای اضافه گرفت. دیهگو لوپز در یک ضدحمله از والورده و کاماوینگا عبور کرده و رافا میر را در سمت راست راه انداخت تا ارسال دقیق او با ضربه سر محکم هوگو دورو به گل دوم والنسیا تبدیل شود.
امشب هیچکس به اندازه بارسا خوشحال نیست. آنها یک بازی کمتر از رئال دارند ولی حالا با سه امتیاز اختلاف بر صدر جدول تکیه زدهاند. رئال اگر امشب پیروز میشد موقتا میتوانست با بارسا همامتیاز شود. بزرگترین هدیهای که تیم تنبل و خسته و بیانگیزه آنچلوتی به دشمنش داد.